مواجهه فرهاد مجیدی با پلیس، فردوسی‌پور با تلویزیون/ از هولیگانیسم رسانه‌ای جلوگیری کنید

خبرگزاری فارس – گروه فرهنگ عمومی: به رفتارهای ناهنجار و تخریبگرانه هواداران فوتبال مانند درگیری و نزاع خیابانی و ارعاب، آشوب‌گری، اوباش‌گری یا هولیگانیسم می‌گویند. این رفتار جامعه‌ستیزی تلقی می‌شود. هولیگان‌ها معمولا پیش یا پس از گیم به درگیری با هواداران تیم حریف می‌پردازند. هولیگانیسم فوتبالی معمولاً به صورت گروهی رخ می‌دهد و ممکن هست درون میان آشوبگران، افرادی که هوادار تیم یا ورزشی هم نیستند، همراهی داشته باشند.

یکی از نخستین موارد ذکر شده ازبرای هولیگانیسم ورزشی را آشوب و آتش‌سوزی حومه شهر قسطنطنیه پس از انجام مسابقه ارابه‌رانی گفته‌اند که بر اثر آن بیش از ده‌ها هزار نفر کشته شدند.

هولیگانیسم فوتبالی درون انگلستان درون دهه ۱۹۷۰ میلادی همزمان یا پس از برگزاری مسابقه‌های فوتبال رواج یافت که معمولاً مخالفان یا موافقان تیم‌های فوتبال به عنوان اعتراض یا خوشحالی شروع به انجام اعمال غیرقانونی می‌کردند.

این مسأله درون ایران هم وجود داشته و دارد. مسأله‌ای که ما از آن با عنوان تماشاگرنما یاد می‌کنیم. عمده این رفتارها شامل دشنام‌گویی دسته‌جمعی به افراد مختلف یا تیم مقابل درون ورزشگاه، انفجار مواد محترقه درون ورزشگاه، کندن و آتش زدن صندلی‌های ورزشگاه و آسیب‌رسانی به ناوگان حمل و نقل به ویژه اتوبوس‌هاست. درون گیم سپاهان و پرسپولیس درون لیگ برتر فوتبال ایران ۸۷-۸۶ درون اصفهان، بر اثر پرتاب مواد محترقه یک سرباز وظیفه نیروی انتظامی به سختی مجروح شد و بینایی خود را از دست داد. ولی این مسأله به همینجا ختم نمی‌شود. نمونه دیگری از هولیگانیسم درون شبکه‌های اجتماعی و بعضا درون رسانه‌ها می‌توان دید. مثلا تصور کنید درون مسابقات جام جهانی فوتبال خطای سهوی داوری رخ دهد، خب واضح هست که چه اتفاقاتی درون صفحات داور درون شبکه‌های اجتماعی رخ خواهد داد. اینها را چه بنامیم؟ آیا بازهم تماشاگرنما هستند؟

یا درون نمونه دیگری، آقای فرهاد مجیدی کلیپی از خود منتشر می‌کند که درون آن مأمور نیروی انتظامی از وی می‌خواهد که تست الکل بدهد. مسأله به وضوح روشن بود. بحث سر آبی یا قرمز بودن هم نبود. قوانین و قواعدی هست که باید به آن پایبند باشیم. خود فرهاد مجیدی هم سرانجام عذرخواهی کرد. ولی عده‌ای درون این میان حق را نمی‌بینند و شروع می‌کنند به اعتراض که به چه دلیل از یکی از اسطوره‌های فوتبال خواسته شده که تست الکل بدهد.

یا درون نمونه دیگری، مجری یک برنامه ورزشی، قواعد و اصول حرفه‌ای را رعایت نمی‌کند؛ هنگامی به حق تذکر دریافت می‌کند، به جای عذرخواهی و اصلاح رویه، شروع به ابراز رفتاری پوپولیستی و مظلوم‌نمایی می‌کند و عده‌ای هم همراهش می‌شوند. مثلا تصور کنید آقای نجم‌الدین شریعتی که همه وی را از شبکه سه و برنامه سمت‌خدا می‌شناسند، بخواهد برنامه‌ای با موضوع پزشکی و درون گفت‌وگو با وزیر بهداشت بسازد، یا مثلا بخواهد آقای رضا رحمانی وزیر صمت را دعوت کرده و راجع به سیاست‌های این وزارتخانه گفت‌وگو کند. خب تصورش عجیب خواهد بود و این مجری محترم و هر مجری دیگری، می‌داند که باید درون حوزه خودش باید ورود کند.

مثالی که بیان شد،‌ اگرچه موجب مطایبه شد، ولی حقیقتی هست که درون بعضی برنامه‌های تلویزیونی صورت می‌گیرد. مجری برنامه ورزشی، درون حوزه سیاست خارجی ورود می‌کند و با‌ وزیر امور خارجه، درون حوزه سیاست خارجی و برجام گفت‌وگو می‌کند! درون مسائل حوزه سینمایی ورود می‌کند، ولی نه هر مسأله‌ای! تنها به مسائلی ورود می‌کند که محل مناقشه‌ هست؛ مثل تبریک به آقای اصغر فرهادی! یا اینکه درون ضمن گزارشگری فوتبال، راجع به اختلافات خود و شبکه، متلک می‌اندازد! این رفتار به معنای عدم رعایت قواعد کاری و اخلاقی درون صداوسیما هست. بالاخره هر سازمان و اداره‌ای قواعد خودش را دارد.

به سازمان صداوسیما نقدهای فراوانی وارد هست. ولی اینکه از خود صداوسیما جایزه بگیری و درون همان وقت و درون حضور مدیران صداوسیما از بی‌مهری‌های سازمان صداوسیما انقاد کنی، دور از انصاف هست. این عدم رعایت اخلاق و انصاف، امری واضح هست و احتیاجی به هوچی‌گری ندارد. همانصورت که درون مسأله فرهاد مجیدی، مأمور نیروی انتظامی به وظیفه قانونی خود عمل کرد، رؤسای سازمان نیز باید با تدبیر و آینده‌نگری مسیر صواب را تشخیص دهند. فردی که قواعد سازمان صداوسیما را رعایت نکرده، آیا درون بزنگاه‌ها و بحران‌های اجتماعی و سیاسی مشکل آفرین نخواهد بود؟ لطفا از هولیگانیسم رسانه‌ای جلوگیری کنید.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *